Kategoria: Uncategorized

W ostatnim czasie można zauważyć, że do walczących o swoje prawa Frankowiczów zaczynają dołączać również złotówkowicze. Kredytobiorcy posiadający umowy z oprocentowaniem zmiennym opartym na WIBOR również chcą udowodnić, że ich umowy kredytowe zawierają klauzule niedozwolone. Pod koniec 2022 roku w polskich sądach znajdowało się kilkadziesiąt pozwów w sprawach o WIBOR. Czy liczba pozwów wzrośnie w najbliższym czasie? Co można zyskać składając pozew WIBOR?

Pozew o WIBOR – co można zyskać?

Co można zyskać na podważeniu umowy kredytowej opartej o WIBOR? Rozwiązań może być kilka, jednak wskazać należy, że każde z nich będzie korzystne dla kredytobiorcy.

Pierwsze rozstrzygnięcie to ustalenie nieważności całej umowy kredytu. Umowę kredytu złotówkowego traktuje się jako niezawartą. Bank i kredytobiorca zwracają sobie wzajemnie otrzymane świadczenia.

Drugim rozwiązaniem jest wyeliminowanie wszystkich składników oprocentowania, czyli marży oraz wskaźnika WIBOR. Wówczas kredyt spłacany jest bez odsetek, tylko czysty kapitał.

Trzecim możliwym rozstrzygnięciem jest usunięcie samego wskaźnika WIBOR z umowy i pozostawienie oprocentowania opartego na stałej marży banku. W tym przypadku rata kredytu istotnie spadnie.

Podkreślić należy, że każde z tych rozwiązań jest korzystniejsze niż spłacanie kredytu na obecnych warunkach.

WIBOR – zabezpieczenie na czas procesu

Zabezpieczenie roszczenia jest formą ochrony interesów powoda poprzez ustalenie praw i obowiązków stron postępowania na czas trwania postępowania.

Kierując do sądu pozew o unieważnienie umowy kredytu złotówkowego powód może wystąpić z żądaniem zabezpieczenia niniejszego roszczenia poprzez wstrzymanie obowiązku dokonywania spłat rat kapitałowo – odsetkowych w wysokości oraz terminach określonych w umowie kredytowej na czas trwania postępowania oraz zakazanie bankowi składania oświadczenia o wypowiedzeniu umowy kredytowej.

Sąd uwzględniając złożony przez powoda w pozwie lub toku procesu wniosek o zabezpieczenie roszczenia, wydaje postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia, które skutkuje wstrzymaniem obowiązku spłacania rat kredytu. Co do zasady ww. postanowienie jest wykonalne z chwilą jego wydania. Z wstrzymaniem spłaty rat kredytu nie trzeba więc czekać do uprawomocnienia się postanowienia o zabezpieczeniu.

Pozew o WIBOR – pomoc prawnika

Pozwy o WIBOR to nowy temat w polskich sądach. Warto więc skorzystać z pomocy kancelarii, która oferuje pełne wsparcie na każdym etapie prowadzenia sprawy. Pomoc naszej Kancelarii polega na określeniu możliwych do osiągnięcia korzyści, pomagamy przygotować pozew oraz zebrać niezbędny materiał dowodowy, reprezentujemy klienta przed sądem. Szukasz pomocy w przygotowaniu pozwu WIBOR, skontaktuj się z nami.

Autor: radca prawny Maciej Fiedorowicz WA-15162

 

Wypowiedzenie umowy o pracę jest jednym z najczęściej wykorzystywanych sposobów rozwiązania umowy o pracę. Co powinniśmy wiedzieć o rozwiązaniu umowy o pracę w 2023 r.?

Ile wcześniej trzeba złożyć wypowiedzenie z pracy?

Zastanawiając się na ile wcześniej powinniśmy złożyć wypowiedzenie umowy o pracę musimy mieć w pamięci obowiązujący nas okres wypowiedzenia. Zwłaszcza przy okresach wypowiedzenia liczonych w miesiącach, dla pracownika może być niekiedy mało korzystne tak długie pozostawanie w stosunku pracy z dotychczasowym pracodawcą.

Jeżeli zależy nam na wcześniejszym zakończeniu stosunku pracy, np. z uwagi na planowane podjęcie zatrudnienia w innym miejscu, możemy spróbować wpłynąć na skrócenie okresu wypowiedzenia. Zgodnie z 36 § 6 KP po złożeniu oświadczenia o wypowiedzeniu umowy o pracę, pracownik i pracodawca mogą ustalić wcześniejszy termin rozwiązania umowy o pracę. Co istotne na taką zmianę muszą zgodzić się zarówno pracodawca, jak i pracownik.

Niezależnie możliwym jest również zawarcie porozumienia w przedmiocie rozwiązania umowy o pracę i wpisania w jego treść satysfakcjonującej obydwie stron daty rozwiązania stosunku pracy.

Od jakiego dnia liczy się wypowiedzenie umowy o pracę?

Dla części osób problematycznym jest od jakiego dnia liczy się wypowiedzenie umowy o pracę.  Sytuacja kształtuje się różnie w zależności od tego, czy mówimy o okresie wypowiedzenia liczonym w dniach, tygodniach, czy miesiącach.

Przy okresie wypowiedzenia wynoszącym 3 dni robocze (wyłącznie umowy na okres próbny, zawarte na mniej niż 2 tygodnie) do okresu wypowiedzenia wlicza się wszystkie dni poza niedzielami, dniami świątecznymi oraz zwyczajowo wolnymi od pracy (soboty). Do okresu wypowiedzenia nie wlicza się dnia, w którym wypowiedzenie umowy o pracę zostało złożone.

W wypadku okresu wypowiedzenia liczonego w tygodniach momentem, od którego liczy się okres wypowiedzenia jest pierwsza niedziela następująca po dniu złożenia oświadczenia o wypowiedzeniu umowy o pracę.

Okres wypowiedzenia liczony w miesiącach liczy się od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym skutecznie złożone zostało oświadczenie o wypowiedzeniu umowy o pracę. Okres wypowiedzenia w takim wypadku zawsze trwa pełne miesiące i kończy się z ostatnim dniem kalendarzowym danego miesiąca.

Ile wynosi okres wypowiedzenia?

Kwestia długości okresów wypowiedzenia uregulowana jest w przepisach Kodeksu Pracy i zależy od długości stażu pracy oraz rodzaju umowy o pracę.

Przy umowach na okres próbny wypowiedzenie liczymy w następujący sposób:

•   3 dni robocze, jeśli umowa zawarta jest na mniej niż 2 tygodnie;
•   1 tydzień, gdy umowa zawarta jest na co najmniej 2 tygodnie;
•   2 tygodnie, w przypadku umowy zawartej na 3 miesiące.

Nieco inaczej wygląda sytuacja w przypadku umów o pracę zawarty na czas określony i nieokreślony. W takim wypadku decyduje staż pracy u danego pracodawcy, a okres wypowiedzenia wynosi:

•   2 tygodnie, jeżeli pracownik był zatrudniony krócej niż 6 miesięcy;
•   1 miesiąc, jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 6 miesięcy;
•   3 miesiące, jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 3 lata.

Jak złożyć wypowiedzenie z pracy?

Najczęściej wypowiedzenie umowy o pracę jest składane w tradycyjnej formie papierowej. Warto w takim wypadku zachować kopię pisma, z potwierdzeniem jego otrzymania przez adresata. Niekiedy wypowiedzenie o pracę doręcza się za pomocą korespondencji listownej. W tym przypadku należy wysłać, na prawidłowy adres do doręczeń, list polecony z potwierdzeniem nadania.

Wypowiedzenie umowy o pracę – pomoc kancelarii prawnej.

Jeżeli planujecie Państwo złożyć wypowiedzenie umowy o pracę lub też otrzymaliście taki dokument, każdorazowo warto skonsultować się z kancelarią prawną profesjonalnie zajmującą się sporami z zakresu prawa pracy.

Pomoc taką świadczy Kancelaria MMF, której adwokaci i radcy prawni posiadają wieloletnie doświadczenie w sprawach dotyczących prawa pracy, w tym w zakresie rozwiązania stosunku pracy. Każda sprawa jest wnikliwie analizowana, a następnie na podstawie tej analizy przygotowywana jest kompleksowa strategia działania. Jeżeli więc potrzebujecie Państwo wsparcia prawnego serdecznie zapraszamy do kontaktu z kancelarią.

Autor: radca prawny Maciej Fiedorowicz, nr wpisu WA-15162

Rozwód jest najdalej posuniętą w skutkach formą rozwiązania problemów w małżeństwie, gdyż prowadzi do jego całkowitego rozwiązania. Gdy konflikt pomiędzy małżonkami nie jest na tyle rozwinięty żeby nie dawał szans poprawy ich relacji w przyszłości dobrą alternatywą może być separacja małżeńska. Jakie są podstawowe plusy separacji? Co należy się żonie w separacji?

Co wnosi separacja?

Separacja stanowi wartą rozważenia alternatywę dla rozwodu. Zgodnie z art. 611 KRO jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny rozkład pożycia, każdy z małżonków może żądać, ażeby sąd orzekł separację. Separacja jest o tyle interesującym rozwiązaniem, że choć z pozoru jest zbliżona do rozwodu, to jednak jej skutki są daleko mniej idące, w szczególności separacja nie prowadzi do rozwiązania małżeństwa.

Separacja ma tę przewagę nad rozwodem, że daje nadzieję na uratowanie małżeństwa.

Czy będąc w separacji odpowiada się za długi męża?

Orzeczenie separacji w istotny sposób wpływa na majątek małżonków. Separacja w założeniu prowadzi bowiem do rozdzielności majątkowej pomiędzy małżonkami. Małżonkowie od tej chwili samodzielnie gromadzą składnik do swoich odrębnych majątków, jak również odpowiadają sami za zaciągnięte w tym okresie długi. Za długi powstałe w okresie wspólności majątkowej małżonkowie ponoszą jednak odpowiedzialność na zasadach ogólnych.

Czy żona może rozliczać się z mężem z podatku w separacji

Gdy sąd orzeknie separację małżonkowie muszą pamiętać jeszcze o istotnej konsekwencji podatkowej, powiązanej z takim orzeczeniem. Małżonkowie pozostający w separacji nie mogą bowiem rozliczać się wspólnie na deklaracji PIT. Fakt, że formalnie wciąż pozostają małżeństwem nie ma przy tym żadnego znaczenia. Decydujący jest wpływ orzeczenia separacji na ustrój majątkowy małżonków.

Czy żona dziedziczy po mężu w separacji?

Dość istotną, a zarazem nieoczywistą kwestią jest sprawa dziedziczenia małżonków pozostających w separacji. Co do zasady małżonkowie dziedziczą po sobie z ustawy, co wprost regulują przepisy Kodeksu Cywilnego. Wydawać by się mogło, że przepisy o dziedziczeniu ustawowym będą więc miały zastosowanie również do małżonków pozostających w separacji, skoro w przeciwieństwie do rozwodu nie prowadzi ona do rozwiązania małżeństwa.

Rzeczywistość jest jednak zupełnie inna. Małżonkowie pozostający w separacji nie dziedziczą po sobie ustawowo. Oznacza to, że tak długo, jak długo trwa separacja małżonkowie mogą dziedziczyć po sobie jedynie w testamencie. Analogicznie w skutek separacji małżonkowie tracą również prawo do ubiegania się o zachowek.

Separacja – pomoc kancelarii prawnej.

Sprawy o separację nie należą do najłatwiejszych, wiążą się również ze sporym stresem dla obydwojga małżonków. Żeby sąd orzekł separację trzeba swoje żądanie poprzeć szeregiem dowodów. Wszystkie te okoliczności wskazują, że warto w sprawie o separację skorzystać z profesjonalnej pomocy prawnej.

Pomoc taką świadczy Kancelaria MMF, która zajmuje się m.in. sprawami rodzinnymi. Adwokaci i Radcy Prawni współpracujący z kancelarią posiadają wieloletnie doświadczenie w sprawach rodzinnych, w tym o rozwód i separację. Każda sprawa jest wnikliwie analizowana, a następnie na podstawie tej analizy przygotowywana jest kompleksowa strategia działania. Jeżeli więc zastanawiają się Państwo nad wszczęciem sprawy o rozwód lub separację zapraszamy do kontaktu z kancelarią.

Autor: radca prawny Maciej Fiedorowicz, nr wpisu WA-15162

 

Postępowanie rozwodowe jest często długotrwałe i bardzo stresujące dla małżonków. Dodatkowo niejednokrotnie proces sądowy wymaga przeprowadzenia licznych dowodów, stąd koniecznym w sprawach tego rodzaju jest wsparcie profesjonalnego adwokata lub radcy prawny. Na forach często można spotkać się z pytaniami ile kosztuje adwokat w sprawie rozwodowej?

Ile kosztuje wynajęcie adwokata w sprawie rozwodowej?

Na forach prawnych można znaleźć wiele opinii o tym ile kosztuje wynajęcie adwokat w sprawie rozwodowej. Tak naprawdę nie ma jednej z góry określonej kwoty wynagrodzenia, a wszystko zależy od stopnia skomplikowania sprawy i stawek konkretnej kancelarii.

Przy rozwodach sprawy o rozwód bez orzekania o winie należą do najmniej złożonych, co przekładać się powinno również na koszt adwokata w sprawie rozwodowej. W wypadku gdy małżonkowie nie mają wspólnych małoletnich dzieci sąd może orzec rozwód bez orzekania o winie nawet na pierwszej rozprawie, a czas rozpoznania sprawy powinien być nie dłuższy niż jeden rok.

Przy rozwodzie bez orzekania o winie z reguły pobiera się wynagrodzenie ryczałtowe za prowadzenie sprawy w wysokości kilku tysięcy złotych netto oraz wynagrodzenie za stawiennictwo na rozprawie, które z reguły waha się między 400,00 zł, a 500,00 zł netto.

Koszt adwokata w sprawie rozwodowej z orzeczeniem o winie przedstawia się już nieco inaczej. Sprawy te są dużo bardziej złożone i najczęściej też trwają znacznie dłużej.

W sprawie z orzeczeniem o winie wykazać należy na czym dokładnie polegać ma wina drugiego małżonka w rozkładzie pożycia małżeńskiego. Niejednokrotnie w ramach tych spraw zgłaszane są również roszczenia o alimenty na dziecko, małżonka, czy ustalane są kwestie kontaktów z dziećmi.

Okoliczności te wymagają od adwokata, czy radcy prawnego znacznie większych nakładów pracy, co przekłada się na wyższe stawki wynagrodzenia w sprawach o rozwód z orzeczeniem o winie. Najczęściej spotykanym modelem wynagrodzenia stosowanym w sprawach o rozwód z orzeczeniem o winie jest model półrocznych abonamentów. W ramach abonamentu opłacanego przez klienta raz na pół roku, otrzymuje on kompleksową obsługę swojej sprawy w tym okresie. Abonament półroczny wynosi przeciętnie między 3 500,00 zł, a 5 000,00 zł netto za pół roku. Dodatkowo pełnomocnikowi przysługuje wynagrodzenie za stawiennictwo na rozprawie, które z reguły waha się między 400,00 zł, a 500,00 zł netto.

Ile procent od wygranej sprawy dla adwokata?

Na forach internetowych dotyczących wynagrodzenia adwokatów często można spotkać się z określeniem tzw. wynagrodzenie success fee. Wynagrodzenie success fee to inaczej tzw. premia od sukcesu albo procent od wygranej sprawy. Wynagrodzenie success fee nie jest z reguły praktykowane jako składowa wynagrodzenia w sprawach rozwodowych.

Czy warto wziąć adwokata do rozwodu?

Sprawy rozwodowe nie należą do najłatwiejszych, wiążą się również ze sporym stresem dla obydwojga małżonków. Żeby sąd orzekł rozwód, zwłaszcza z winy drugiego małżonka, trzeba swoje żądanie poprzeć szeregiem dowodów. Wszystkie te okoliczności wskazują, że warto w sprawie o rozwód skorzystać z profesjonalnej pomocy adwokata, czy radcy prawnego.

Pomoc taką świadczy Kancelaria MMF, która zajmuje się m.in. sprawami rodzinnymi. Adwokaci i Radcy Prawni współpracujący z kancelarią posiadają wieloletnie doświadczenie w sprawach rodzinnych, w tym o rozwód i separację. Każda sprawa jest wnikliwie analizowana, a następnie na podstawie tej analizy przygotowywana jest kompleksowa strategia działania. Jeżeli więc zastanawiają się Państwo nad wszczęciem sprawy o rozwód lub separację zapraszamy do kontaktu z kancelarią.

Autor: radca prawny Maciej Fiedorowicz, nr wpisu WA-15162

 

Separacja jest instytucją zbliżoną do rozwodu, nie prowadzi jednak do ustania małżeństwa. Czy w związku z tym w separacji można związać się z innym partnerem?

Czy separacja coś daje?

Podstawowym zadaniem separacji jest umożliwienie małżonkom na naprawienia ich wzajemnych relacji. Małżonkowie z jednej strony na skutek orzeczenia separacji zbliżają się do stanu jak przy rozwodzie, jednocześnie ich małżeństwo nie ulega rozwiązaniu. Czas separacji często składnia do przemyśleń i podjęcia decyzji o wspólnym przepracowaniu problemów. Niezależnie, gdyby na skutek separacji stosunki małżonków nie uległy poprawie, to może ona stanowić swego rodzaju wstęp do postępowania o rozwiązanie małżeństwa. Warto pamiętać, że orzeczenie separacji nie wyłącza możliwości wniesienia pozwu rozwodowego.

Co daje kobiecie separacja?

Gdy problem w małżeństwie nasilają się, a jednocześnie wciąż między małżonkami tli się nadzieja na poprawę wzajemnych relacji  separacja będzie stanowić dobrą alternatywę dla rozwodu. Zgodnie z art. 611 KRO jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny rozkład pożycia, każdy z małżonków może żądać, ażeby sąd orzekł separację. Separacja jest o tyle interesującym rozwiązaniem, że choć z pozoru jest zbliżona do rozwodu, to jednak jej skutki są daleko mniej idące, w szczególności separacja nie prowadzi do rozwiązania małżeństwa.

Separacja jest o tyle korzystna, że mimo iż na wielu płaszczyznach jej skutki są podobne do rozwiązania małżeństwa, to ideą separacji jest ofiarowanie małżonkom czasu na odbudowanie istniejącej między nimi niegdyś więzi.

Czy zdrada w separacji to prawdziwa zdrada?

Separacja, w przeciwieństwie do rozwodu, nie prowadzi do rozwiązania małżeństwa co wiąże się z konkretnymi konsekwencjami. Osoby pozostające w separacji nie mogą zawrzeć kolejnego związku małżeńskiego. Możliwość taką daje dopiero prawomocne orzeczenie rozwodu.

Nieco inaczej sytuacja wygląda w przypadku związków nieformalnych w okresie separacji. W wypadku gdy małżonek, w czasie trwania separacji, wejdzie w związek nieformalny z inną osobą, to potencjalnie będzie to mogło być potraktowane jako zdrada małżeńska. Konsekwencje takiego stanu rzeczy są daleko idące – może się to wiązać nawet z orzeczenia rozwodu z winy małżonka.

Kluczową kwestią dla rozstrzygnięcia, czy nieformalny związek w separacji to zdrada jest określenie, czy nawiązanie relacji z innym partnerem nastąpiło w momencie gdy rozkład pożycia nie miał charakteru trwałego, czy już po utrwaleniu się zupełności rozkładu pożycia.

Co się należy żonie w separacji?

Żona w separacji może żądać ustalenia kontaktów z małoletnimi dziećmi i zasad sprawowania nad nimi opieki w okresie separacji. Możliwym jest również zasądzenie alimentów na dzieci od drugiego małżonka, czy też określenie sposobu korzystania ze wspólnie zajmowanego mieszkania w okresie separacji. Dodatkowo separacja prowadzi do ustania wspólności majątkowej pomiędzy małżonkami.

Niekiedy małżonkom trudno jest określić, czy w ich sytuacji lepszym pomysłem jest separacja, czy rozwód. Warto w takim wypadku zlecić analizę naszej sprawy kancelarii MMF. Zespół prawników kancelarii posiada bogate doświadczenie w obsłudze prawnej m.in. spraw z zakresu prawa rodzinnego. Jeżeli potrzebujesz pomocy prawnej nie zwlekaj tylko skontaktuj się z nami.

Autor: radca prawny Maciej Fiedorowicz, nr wpisu WA-15162

Mobbing to zjawisko, z którym niestety coraz częściej spotykamy się w zakładach pracy. W jaki sposób go rozpoznać i jak się przed nim bronić?

Co zaliczamy do mobbingu w pracy?

Definicja mobbingu została zamieszczona w Kodeksie Pracy. Zgodnie z art. 943 §  2 KP mobbing oznacza działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegające na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika, wywołujące u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, powodujące lub mające na celu poniżenie lub ośmieszenie pracownika, izolowanie go lub wyeliminowanie z zespołu współpracowników.

W treści przywołanego przepisu zamieszczono więc przesłanki, których spełnienie kwalifikuje dane zachowanie na mobbing w pracy. Żeby pracownik mógł mówić o szykanowaniu (mobbingu) w pracy zachowanie, którego doświadcza powinno:

1. a)   dotyczyć pracownika lub być przeciwko niemu skierowane – mobbingu można doświadczać tak ze strony pracodawcy, bezpośredniego przełożonego, jak i innego pracownika;
2. b)   być długotrwałe – brak jest regulacji dotyczącej konkretnego czasu występowania danego zachowania, z pewnością żeby mówić o mobbingu w pracy zachowanie takie nie może mieć charakteru jednorazowego;
3. c)   być regularne – tj. powtarzać się cyklicznie np. kilka razy w miesiącu;
4. d)   być uciążliwe – tzn. wpływać na ogólną atmosferę w pracy, ale też np. na samopoczucie, czy zdrowie pracownika;
5. e)   być uporczywe – skierowane przeciwko konkretnej osobie, w celu osiągnięcia efektu np. poniżenia pracownika w oczach pozostałych osób zatrudnionych w zakładzie pracy.

Mobbing przykłady z życia

Katalog działań, które można uznać za mobbing jest bardzo szeroki i stale się zwiększa. Posiłkując się przykładami z życia wskazać można, że mobbingiem będzie m.in. wielokrotne nękanie i dokuczanie pracownikowi, uporczywe utrudnianie pracownicy możliwości korzystania z uprawnień z tytułu wychowywania małoletnich dzieci, ośmieszanie pracownika w oczach pozostałych członków zespołu, często powtarzające się niedopuszczanie pracownika do głosu np. podczas zebrań zespołu.

Za mobbing z pewnością może uchodzić też nieprzydzielanie pracownikowi jakichkolwiek zadań, bez uzasadnionej przyczyny, czy przydzielanie zadań będących znacznie poniżej kompetencji pracownika. Podobnie przykład szykanowania w pracy może stanowić nieuzasadniona, powtarzająca się odmowa przyznania premii, w sytuacji gdy pozostali pracownicy w analogicznej sytuacji ją otrzymują.

Jak wygląda pierwsza faza mobbingu?

Mobbing jest zjawiskiem niezwykle destrukcyjnym i niebezpiecznym. Co gorsza doświadczenie uczy, że często pracownik nie jest wstanie dostrzec, że staje się ofiarą szykanowania w pracy w pierwszej fazie mobbingu. Pierwsza faza mobbingu to początkowy cykl stosowania szykan względem pracownika. Pracownik na tym etapie nie jest wstanie zauważyć systematyczności działań i stara się niejednokrotnie rozwiązać problem tak, jakby był to zwyczajny konflikt w pracy.

Prawdziwe problemy zaczynają się w tzw. drugiej fazie mobbingu. To wtedy pracownik zaczyna odczuwać w pełni skutki szykan w pracy jakim jest poddawany. U pracownika mogą pojawić się takie odczucia jak niechęć przed pójściem do pracy i stres z tym związany. Pracownik często zaczyna obserwować, że stał się obiektem plotek, czy drwin. W konsekwencji spada jego wydajność w pracy, co może przyczyniać się do popełniania błędów, a te stają się dla mobbera argumentem do dalszego szykanowania pracownika.

Po czym poznać mobbing w pracy?

Brak jest uniwersalnej recepty na to jak rozpoznać mobbing w pracy. Z pewnością znakiem ostrzegawczym może być zła, toksyczna atmosfera w zespole. Zachowania takie jak wyśmiewanie pracowników, krytykowanie ich wyglądu, czy ubioru mogą stanowić dowód na to, że w danym zakładzie pracy stosuje się mobbing. Podobnie zachowania zmierzające do szykanowania pracowników, podważania ich kompetencji, czy zaangażowania w pracę powinny wzbudzić nasz niepokój.

Mobbing – jakie roszczenia przysługują pracownikowi?

Roszczenia przysługujące pracownikowi, który doświadczył mobbingu uregulowane są w Kodeksie Pracy. Zgodnie z art. 943 KP pracownik, który doświadczył mobbingu w pracy:

•   jeżeli mobbing wywołał u niego rozstrój zdrowia może domagać się od pracodawcy odpowiedniej kwoty tytułem zadośćuczynienia;
•   jeżeli doświadczył mobbingu lub w jego skutek rozwiązał umowę o pracę może domagać się odszkodowania nie niższej wysokości niż minimalne wynagrodzenie za pracę.

Należy przy tym wskazać, że sprawy o mobbing nie są łatwe. Żeby wykazać fakt, że padło się ofiarą mobbingu trzeba przedstawić odpowiednie dowody np. maile, czy SMS-y zawierające szykany albo świadków, którzy potwierdzą, że do takich zachowań rzeczywiście doszło. Warto więc w sprawie o mobbing skorzystać z usług profesjonalistów – takich jak prawnicy kancelarii MMF. Wsparcie adwokatów i radców prawnych z pewnością zwiększy szanse na końcowy sukces sprawy.

Mobbing – wsparcie kancelarii prawnej

Jeżeli doświadczasz mobbingu w pracy zgłoś się do kancelarii MMF. Zespół prawników kancelarii posiada doświadczenie w sprawach z zakresu prawa pracy w tym sprawach o mobbing. Przeanalizujemy kompleksowo Twoją sprawę i zaproponujemy możliwe dalsze działania. Jeżeli więc jesteś ofiarą mobbingu, nie zwlekaj i skontaktuj się z nami.

Autor: radca prawny Maciej Fiedorowicz, nr wpisu WA-15162

 

Posiadanie marihuany w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oznacza samą możność władania, wykorzystania marihuany. W Polsce posiadanie marihuany jest nielegalne i traktowane jest przestępstwo, niezależnie od ilości posiadanej substancji.

Kara za posiadanie marihuany

Kara za posiadanie marihuany zależy przede wszystkim od jej ilości. Zgodnie z art. 62 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii kto, wbrew przepisom ustawy, posiada środki odurzające lub substancje psychotropowe, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Jeżeli przedmiotem czynu zabronionego jest znaczna ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. Z kolei w wypadku mniejszej wagi, sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Wypadek mniejszej wagi

Oceniając czy posiadanie narkotyku stanowi wypadek mniejszej wagi bierze się pod uwagę takie czynniki jak rodzaj narkotyku, ilość narkotyku oraz uprzednią karalność sprawcy za przestępstwo z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Marihuana jest narkotykiem miękkim, będzie więc oceniana łagodniej niż posiadanie narkotyków twardych. Za wypadek mniejszej wagi można więc uznać incydentalne posiadanie nieznacznej ilości marihuany.

Znaczna ilość narkotyków

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii nie precyzuje jaka ilość marihuany kryje się pod pojęciem „znacznej ilości”. Ocena czy doszło do przestępstwa kwalifikowanego posiadania marihuany w znacznej ilości wypracowana została przez orzecznictwo. Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z dnia 24 lipca 1997 r. (sygn. akt II AKa 94/97) przyjął, że znaczna ilość to taka, która wystarczy do jednorazowego odurzenia się najmniej kilkudziesięciu osób. Odnosząc się do marihuany, przyjmuje się, że typową porcją na jednorazowe odurzenie jest 1 gram.

Co grozi za posiadanie 1 kg marihuany?

Posiadanie 1 kg marihuany będzie traktowane jako przestępstwo posiadania środka odurzającego w znacznej ilości. Sprawca przestępstwa podlegał będzie karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

Ile można mieć przy sobie marihuany?

Karalne jest posiadanie substancji odurzającej dopiero wówczas, gdy jego ilość pozwala na odurzenie osoby zażywającej narkotyk. Posiadanie nieznacznej ilości marihuany, przeznaczonej wyłącznie na własny użytek, daje możliwość umorzenia postępowania. Posiadanie narkotyków na własny użytek oznacza, że sprawca przestępstwa nie zamierzał udzielić ich odpłatnie lub nieodpłatnie innej osobie.

Ile wynosi grzywna za posiadanie marihuany?

Grzywna to forma kary finansowej, którą sąd może wymierzyć wobec osoby, która popełniła przestępstwo lub wykroczenie. Ustalając stawkę dzienną grzywny sąd bierze pod uwagę przede wszystkim:

• sytuację rodzinną skazanego – ilość osób pozostających na jego utrzymaniu,
• stosunki majątkowe – możliwości finansowe skazanego z uwzględnieniem ciążących na nim innych zobowiązań finansowych,
• warunki osobiste –wiek, stan zdrowia, wykształcenie, kwalifikacje zawodowe.

W praktyce, w sprawach o posiadanie lub uprawę marihuany kara grzywny wynosi najczęściej od 500 do 2000 złotych. W przypadku zasądzenia grzywny, istnieje możliwość złożenia wniosku o rozłożenie jej na raty.

Autor: radca prawny Karolina Marczak, nr wpisu LB-2649

Mobbing jest zakazany, jednak nadal zdarzają się sytuacje gdy jest on stosowany w miejscu pracy. Może on przybierać różne formy, takie jak obraźliwe uwagi, szykany, ignorowanie, zastraszanie, szkalowanie, manipulację informacjami. Warto wiedzieć co zrobić gdy doświadczamy mobbingu w pracy.

Co warto wiedzieć o mobbingu?

• Odpowiedzialność prawną za mobbing przewiduje w Polsce Kodeks pracy. 
• Mobbing oznacza działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegające na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika, wywołujące u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, powodujące lub mające na celu poniżenie lub ośmieszenie pracownika, izolowanie go lub wyeliminowanie z zespołu współpracowników.
• Pracownik, u którego mobbing wywołał rozstrój zdrowia, może dochodzić od pracodawcy odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.
• Pracownik, który doznał mobbingu lub wskutek mobbingu rozwiązał umowę o pracę, ma prawo dochodzić od pracodawcy odszkodowania w wysokości nie niższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę, ustalane na podstawie odrębnych przepisów.

Gdzie zgłosić sprawę o mobbing w pracy?

W pierwszej kolejności sprawę o mobbing należy zgłosić swojemu przełożonemu lub działowi kadrowemu. Możesz to zrobić ustnie lub pisemnie. Przy zgłoszeniu ustnym warto pamiętać, aby zgłoszenie to zostało udokumentowane przez pracodawcę. Taki dokument może później stanowić dowód np. w sprawie o odszkodowanie. Już na tym etapie należy opisać zachowania i sytuacje, które miały miejsce. Pracodawca powinien wówczas podjąć działania celem przeciwdziałania mobbingowi.

Ponadto należy wiedzieć, że każdy pracownik (nawet anonimowo) może o mobbingu w danym miejscu zatrudnienia poinformować Państwową Inspekcję Pracy (PIP). Po takim zgłoszeniu należy spodziewać się kontroli organu celem wyjaśnienia czy u danego przedsiębiorcy dochodzi do naruszeń.

Ofiara mobbingu może także wszcząć postępowanie sądowego w przedmiocie odszkodowania lub zadośćuczynienia z tytułu mobbingu. W procesie sądowym należy przedstawić dowody na to, że dochodziło do mobbingu. Dowody te mogą stanowić m.in. zeznania świadków czy wiadomości e-mail. Należy liczyć się z tym, że proces sądowy jest długotrwały, jednak uzyskane zadośćuczynienie lub odszkodowanie chociaż częściowo może zrekompensować nam doznaną szkodę.

Czy mobbing w pracy można zgłosić na policję?

Jeżeli mobbing wiąże się z możliwością popełnienia przestępstwa to można zgłosić go również na policji. Niektóre zachowania składające się na mobbing mogą bowiem podlegać odpowiedzialności karnej. Będzie tak przykładowo kiedy mobber stosuje groźby bezprawne, dopuści się naruszenia nietykalności cielesnej czy stalkingu. Po zgłoszeniu organy ścigania będą badać czy zachowanie mobbingowe stanowiło przestępstwo w rozumieniu przepisów prawa karnego. Zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa można zgłosić ustnie lub pisemnie. 

Jak udowodnić mobbing w miejscu pracy?

Udowodnienie mobbingu w pracy nie jest zadaniem prostym. Jednak to właśnie na ofierze spoczywa obowiązek udowodnienia faktu, że wobec niej stosowany był mobbing. Warto więc skrupulatnie zbierać dowody dotyczące zachowań mobbingowych, takie jak daty, godziny, miejsce, świadkowie i szczegóły incydentów. Ponadto należy zachować wszelkie wiadomości, e-maile, notatki czy inne materiały, które mogą być przydatne do wykazania mobbingu w pracy. Dodatkowo, jeżeli wskutek mobbingu konieczne były wizyty u lekarzy, warto w tym zakresie również zgromadzić odpowiednią dokumentację medyczną, która potwierdzi, że działania mobbera odbiły się negatywnie na zdrowiu.

 

Centralny Port Komunikacyjny to ogromna inwestycja, która ma powstać ok. 40 km od Warszawy. Prace dotyczące Centralnego Portu Lotniczego wraz z towarzyszącą mu infrastrukturą (w tym kolejową, drogową) już dawno zostały rozpoczęte. Nie są to jednak prace terenowe.

Przypomnieć należy, że 21 czerwca 2018 roku weszła w życie ustawa o Centralnym Porcie Komunikacyjnym, która ma ułatwić jego budowę. Ustawa ta określa zasady i warunki przygotowania, finansowania i realizacji Centralnego Portu Komunikacyjnego oraz infrastruktury towarzyszącej, w tym zasad i warunków rezerwacji terenu, wydania decyzji lokalizacyjnej oraz nabywania nieruchomości w drodze dobrowolnych negocjacji.

Sprawdź również: Centralny Port Komunikacyjny – odszkodowanie

Centralny Port Komunikacyjny – kiedy?

Pierwsze prace terenowe przy Centralnym Porcie Komunikacyjnym mają rozpocząć się już w 2023 r. W listopadzie 2022 r. spółka Centralny Port Komunikacyjny podpisała umowę z konsorcjum Foster+Partners i Biuro Happold na tzw. master architekta nowego portu lotniczego. Wartość umowy  to ok. 150 mln euro. Projekt kluczowych obiektów Centralnego Portu Komunikacyjnego ma być gotowy w połowie 2023 r.

Zgodnie z Koncepcją CPK realizacja przedsięwzięć składających się komponent lotniskowy jest przewidziana do końca 2027 r. Realizacja przedsięwzięć inwestycyjnych składających się na komponent kolejowy ma nastąpić do końca 2034 r. Pierwsi pasażerowie mają skorzystać z nowego lotniska w drugiej połowie 2028 roku.

Centralny port Komunikacyjny – program dobrowolnych nabyć

Jednocześnie już obecnie działa Program Dobrowolnych Nabyć. Program Dobrowolnych Nabyć to program pozyskiwania ziemi pod Port Solidarność. Program ten opiera się na zasadnie dobrowolności nabycia po obu stronach transakcji i transparentność procedury. Zatem właściciele i użytkownicy wieczyści mogą sprzedać swoją nieruchomość nie czekając aż będzie ona wywłaszczona w trybie przewidzianym w ustawie. Warto podkreślić, że w ramach programu można nie tylko sprzedać nieruchomość, ale także uzyskać działkę zamienną. Wartość każdej nieruchomości określana jest przez rzeczoznawców w oparciu o operaty szacunkowe. Zatem warto szczegółowo przeanalizować taki operat. Zdarzyć się bowiem może, że operat będzie zawierał błędy – czy to rachunkowe czy też merytoryczne (np. nieuwzględnienie cech szczególnych nabywanej nieruchomości). Nasza kancelaria świadczy pomoc prawną zarówno przy analizie operatów szacunkowych, jak też w procesie negocjacyjnym oraz na każdym etapie związanym z uzyskaniem odszkodowania za nieruchomość, która docelowo będzie przeznaczona pod Centralny Port Komunikacyjny.

 Centralny Port Lotniczy – lokalizacja

Lokalizacja CPK. Obecnie cały czas trwają konsultacje z mieszkańcami. Należy przypomnieć, że planowana inwestycja obejmie głównie teren gminy Baranów, Teresin i Wiskitki. Teren będą wywłaszczane m.in. w miejscowościach – Buszyce, Drybus, Kaski, Nowa Pułapina , Strumiany Dolne i Górne, Wyczułki, Elżbietów, Maurycew, Pawłówek, Skrzelew, Szymanów, Szymanów, Duninopol, Janówek, Nowa Drzewicz, Nowy Oryszew, Oryszew-Osada, Podbuszyce, Podoryszew, Stara Wieś, Stary Drzewicz.

Kancelaria Adwokacka Warszawa Północ

Centralny Port Komunikacyjny to w świadomości większości osób ogromne lotnisko. W rzeczywistości jest to nie tylko lotnisko, a szereg innych inwestycji z nim powiązanych. Centralny Port Komunikacyjny ma integrować transport lotniczy, kolejowy i drogowy. Inwestycje kolejowe mają sprawić, że połączenie z CPK  będzie możliwe między Warszawą a największymi polskimi miastami w czasie nie dłuższym niż 2,5 godziny. Co więcej, zgodnie z planami w pierwszym etapie CPK ma obsługiwać aż 40 mln pasażerów rocznie. Docelowo przepustowość lotniska ma zostać zwiększona. Niezaprzeczalnie jest to przedsięwzięcie ogromne, które będzie miało wpływ nie tylko na okoliczne miejscowości, ale także na cały nasz kraj.

Sprawdź również: Centralny Port Komunikacyjny – odszkodowanie

 Centralny Port Komunikacyjny – gdzie powstaje?

Centralny Port Komunikacyjny ma powstać w odległości ok. 40 km na zachód od Warszawy. Swoim obszarem ma objąć nawet  3.000 hektarów. Przedsięwzięcie ma objąć tereny 9 gmin:

•       Baranów
•       Grodzisk Mazowiecki (pow. grodziski)
•       Jaktorów (pow. grodziski)
•       Nowa Sucha (pow. sochaczewski)
•       Teresin (pow. sochaczewski)
•       Błonie (pow. warszawski zachodni)
•       Radziejowice
•       Wiskitki (pow. żyrardowski),
•       Żyrardów (pow. żyrardowski)

Ostateczna lokalizacja Portu Solidarność zostanie potwierdzona decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach.

Przeczytaj również: Centralny Port Komunikacyjny – kiedy otwarcie?

Centralny Port Komunikacyjny – „decyzja środowiskowa”

W październiku 2022 r.  został złożony raport oceny oddziaływania na środowisko. Raport to element wniosku o wydanie tzw. decyzji środowiskowej. Decyzja środowiskowa będzie wydana przez Regionalną Dyrekcję Ochrony Środowiska (RDOŚ) w Warszawie. Decyzja środowiskowa będzie wskazywać jak przeprowadzić inwestycję, aby w najmniejszym stopniu wpłynęła ona negatywnie na środowisko. Decyzja będzie miała ogromne znaczenie dla całego przedsięwzięcia – terenów gdzie powstanie, ale także terenów w pobliżu lotniska. Zatem mieszkańcy, których działki nie zostaną wywłaszczone pod inwestycję także powinni zwrócić uwagę na tą decyzję. Może być bowiem tak, że w ich pobliżu będzie przebiegała nowa droga, której od zabudowań nie będzie odgradzały ekrany akustyczne. W decyzji będzie przewidzianych szereg działań, które pozwolą zapobiec lub zminimalizować negatywne oddziaływanie podczas prac przygotowawczych, budowy i eksploatacji przedsięwzięcia, w tym w szczególności 

•       ekrany akustyczne wzdłuż dróg wykorzystywanych w trakcie etapu budowy, 
•       ograniczenie prędkości dla samochodów ciężarowych na terenach zabudowanych, 
•       stały nadzór przyrodniczy w okresie prowadzenia prac, 
•       przeniesienie zinwentaryzowanych najcenniejszych gatunków roślin poza obszar przedsięwzięcia, 
•       zapewnienie udziału społeczeństwa w procesach konsultacyjnych, m.in. w zakresie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz Strategii rozwoju obszaru otoczenia CPK, 
•       dystrybucja informacji o realizowanych pracach przygotowawczych, 
•       zapobieganie kolizjom ptaków z samolotami (aktywne płoszenie przez ptaki łowcze i psy oraz tzw. zielony laser), 
•       zasilanie pojazdów obsługi naziemnej lotniska ze źródeł bezemisyjnych. 

Centralny Port Komunikacyjny – wywłaszczenie ziemi 

Zarówno właściciele nieruchomości, które będą wywłaszczone (w całości lub części), jak też właściciele nieruchomości nie wywłaszczonych a sąsiadujących z inwestycją powinni na bieżąco śledzić temat związany z budową inwestycji. Dokumentacja, która będzie gromadzona w sprawie będzie niezwykle obszerna. Sam raport oceny oddziaływania na środowisko liczy ok. 20.000 stron. Nasza kancelaria świadczy pomoc prawną związaną z budową inwestycji, w tym w procesie dochodzenia odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości pod Centralny Port Komunikacyjny.

Kancelaria Adwokacka Warszawa Północ

W ramach pomocy prawnej świadczonej przez kancelarię oferujemy prowadzenie spraw o unieważnianie wyroków karnych oraz prowadzenie spraw o zadośćuczynienie i odszkodowanie w związku z niesłusznym skazaniem przez sądy komunistyczne (sądy okresu PRL-u).

Ustawa lutowa – co reguluje?

W dniu 23 lutego 1991 r. uchwalona została Ustawa o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego – tzw. Ustawa lutowa. Ten akt prawny był odpowiedzią Ustawodawcy na konieczność rozwiązania problematyki wyroków karnych wydawanych przez sądy komunistyczne okresu PRL-u (a nawet nieznacznie wcześniejszego) tj. począwszy od 1 stycznia 1944 r. do 31 grudnia 1989 r. Wielokrotnie zdarzało się, że w czasach komunistycznych, zwłaszcza w okresie stalinowskim i Stanie Wojennym, obywatele polscy skazywani byli za czyny, które ówcześnie stanowiły przestępstwo, a obecnie uznawane są za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego. Ustawa lutowa umożliwia dokonanie swoistej rehabilitacji skazanych poprzez unieważnienie wyroków karnych oraz ubieganie się o wypłatę odszkodowania i zadośćuczynienia w związku z niesłusznym skazaniem.

Unieważnienie wyroku i wypłata odszkodowania lub zadośćuczynienia co robić?

Jeżeli okaże się, że wyrok karny został wydany za czyny, które uznać można za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, skazany, a w wypadku jego śmierci również jego rodzice, dzieci i małżonek mogą wystąpić do sądu o unieważnienie wyroku karnego. Możliwość unieważnienia wyroku karnego nie podlega przedawnieniu tzn., że wystąpić o unieważnienie możemy nawet jeżeli od wydania wyroku minęło już kilkadziesiąt lat. Sąd zbada akta sprawy i w przypadku uznania, że wyrok został wydany w związku z działaniem na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, wyda postanowienie w przedmiocie jego unieważnienia.

Unieważnienie wyroku karnego okresu PRL-u otwiera drogę do wszczęcia postępowania o wypłatę odszkodowania i zadośćuczynienia. W tym wypadku należy już jednak pilnować terminu przedawnienia. Zgodnie z art. 8 ust. 2 Ustawy lutowej żądanie odszkodowania lub zadośćuczynienia należy zgłosić odpowiednio w sądzie okręgowym lub wojskowym sądzie okręgowym, który wydał postanowienie o stwierdzeniu nieważności orzeczenia, w terminie 10 lat od daty jego uprawomocnienia się. Oznacza to, że po upływie 10 lat wniosek o odszkodowanie lub zadośćuczynienie zostanie odrzucony, co w praktyce zamyka drogę do uzyskania rekompensaty za niesłuszne skazanie przez komunistyczne sądy.

Śmierć osoby skazanej, a możliwość unieważnienia wyroku i dochodzenia zadośćuczynienia oraz odszkodowania

Wyroki objęte regulacjami Ustawy lutowej były wydawane przez komunistyczne sądy okresu PRL-u w latach 1945-89. Oznacza to, że od wydania ostatnich orzeczeń upłynęło już ponad 30 lat, a pierwsze z nich wydawane były niemal 80 lat temu. Rodzi to oczywiste pytanie, czy w wypadku śmierci osoby niesłusznie skazanej za działalność na rzecz niepodległości kraju, unieważnienia wyroku oraz dochodzenia odszkodowania i zadośćuczynienia mogą dochodzić ich spadkobiercy? Odpowiedź na tak postawione pytanie brzmi jak najbardziej, z jednym zastrzeżeniem. Zgodnie z art. 8 ust. 1 Ustawy lutowej osobie, wobec której stwierdzono nieważność orzeczenia albo wydano decyzję o internowaniu w związku z wprowadzeniem w dniu 13 grudnia 1981 r. w Polsce stanu wojennego, przysługuje od Skarbu Państwa odszkodowanie za poniesioną szkodę i zadośćuczynienie za doznaną krzywdę wynikłe z wydania lub wykonania orzeczenia albo decyzji. W razie śmierci tej osoby uprawnienie to przechodzi na małżonka, dzieci i rodziców. Powyższy przepis jednoznacznie wskazuje, że śmierć pokrzywdzonego wyrokiem karnym komunistycznego sądu nie zamyka drogi do unieważnienia wyroku oraz wypłaty odszkodowania i zadośćuczynienia, z tym zastrzeżeniem, że katalog krewnych mogących wszcząć takie postępowanie ograniczony jest do małżonka, dzieci i rodziców niesłusznie skazanego. Tym samym prawa do rehabilitacji i wypłaty odszkodowania lub zadośćuczynienia nie mają przykładowo wnuki, czy rodzeństwo skazanego. Nawet jeżeli postępowanie o wypłatę odszkodowania, czy zadośćuczynienia, na skutek śmierci skazanego, wszczęte zostanie przez jego uprawnionych krewnych to sąd wysokość odszkodowania i zadośćuczynienia wyliczy względem szkody i krzywdy osoby skazanej niesłusznym wyrokiem karnym.

Kwota możliwego do uzyskania odszkodowania i zadośćuczynienia

Wysokość odszkodowania za niesłuszne skazanie determinowana jest rzeczywistą szkodą w majątku skazanego. Szkoda ta dotyczy z reguły utraty pracy na skutek skazania, ewentualnie zajęcia mienia w związku z niesłusznym skazaniem. W postępowaniu sądowym koniecznym jest udowodnienie powstania szkody, jej wysokości oraz istnienie bezpośredniego związku przyczynowo – skutkowego pomiędzy szkodą, a niesłusznym skazaniem.

Znacznie bardziej złożoną kwestią jest wysokość możliwego do wywalczenia zadośćuczynienia. Kwota ta zależy od licznych czynników składających się na poniesioną przez skazanego unieważnionym wyrokiem karnym. Na wielkość krzywdy wpływają m.in. czas pobytu w więzieniu, warunki higieniczne i bytowe, ewentualne szykany, czy nieludzkie traktowanie przez strażników więziennych oraz innych osadzonych, rozłąka z rodziną. Krzywda może dotyczyć również okresu po opuszczeniu więzienia i wiązać się m.in. z chorobami, których skazany nabawił się w więzieniu, trudnościami w znalezieniu pracy, czy cierpieniami psychicznymi.

Najwyższe zadośćuczynienia przyznawane są względem osób skazanych i osadzonych w więzieniach w czasach stalinowskich. Sąd, słusznie, przyjmują, że w okresie tym standardy funkcjonowania więźniów, w szczególności więźniów politycznych, były najcięższe, urągały wręcz podstawowym prawom człowieka, czy ludzkiej godności. W sprawach tego rodzaju przyjmuje się przeciętnie, że za każdy miesiąc pozbawienia wolności należy się od ok. 8 000,00 zł do nawet kilkunastu, czy ponad 20 000,00 zł zadośćuczynienia. Do tego dochodzi również zadośćuczynienie za krzywdę powiązaną z pobytem w więzieniu, a występującą już po jego opuszczeniu (np. problemy zdrowotne, trudności ze znalezieniem pracy, szykany aparatu państwowego itp.).

Zadośćuczynienie wypłacane osobom osadzonym w latach późniejszych jest z reguły niższe, po pierwsze z uwagi na, z reguły, krótszy okres pobytu w więzieniu, jak również nieco łagodniejsze warunki bytowe w więzieniach. Nawet w tego rodzaju sprawach możliwym jest do uzyskania zadośćuczynienie rzędu kilkunastu do kilkudziesięciu tysięcy złotych, a w wyjątkowo ciężkich przypadkach nawet wyższe.

Pomoc prawna w związku z niesłusznym skazaniem w okresie PRL-u – zakres usług

W zakres usług oferowanych przez naszą kancelarię wchodzi kompleksowa obsługa sprawy począwszy od przeanalizowania informacji udzielonych przez klienta pod kątem możliwości wszczęcia postępowania w oparciu o przepisy Ustawy lutowej. W dalszej kolejności nasi prawnicy przygotują wniosek o unieważnienie wyroku karnego, a po uprawomocnieniu się postanowienia w tym zakresie, zajmiemy się wszczęciem i prowadzeniem postępowania o wypłatę odszkodowania i zadośćuczynienia. Wykazanie rzeczywistej krzywdy przed sądem wymaga precyzyjnego i szczegółowego opisania sprawy we wniosku wszczynającym postępowanie, jak również przeprowadzenia możliwie kompleksowego postępowania dowodowego. Wszystkie te czynniki wpłynął bowiem na wartość ostatecznie zasądzonej przez sąd kwoty. Tym bardziej warto w postępowaniu o wypłatę odszkodowania lub zadośćuczynienia skorzystać z doświadczenia i wsparcia prawników naszej kancelarii.

Obsługa prawna placówek oświatowych – ile kosztuje?

Oferujemy bezpłatną wstępną, konsultację prawną. Wystarczy, że zadzwonisz do nas lub wyślesz maila, opisując swój problem. Jeżeli uznamy, że sprawa nadaje się do rozpoznania w ramach postępowań z tzw. ustawy lutowej zaproponujemy warunki współpracy dostosowane do indywidualnej sprawy. Każdorazowo kancelaria pobiera wynagrodzenie za obsługę sprawy, a w przypadku sukcesu i doprowadzenia do wypłaty odszkodowania lub zadośćuczynienia również tzw. success fee.

Świadczymy porady prawne w każdej formie – możemy umówić się na spotkanie, rozmowę telefoniczną bądź konsultację online.

Poniższy artykuł ma na celu przybliżenie istotnego problemu przyznawania przez ZUS odszkodowania za uszczerbek na zdrowiu lub śmierć poniesione na skutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej. Choć z pozoru tryb procedowania może wydać się skomplikowany i złożony, to warto zapoznać się z możliwościami jakie przysługują pracownikom (a w określonych przypadkach również ich bliskim) w związku z negatywnymi konsekwencjami wypadków poniesionych w związku ze świadczeniem pracy, czy chorobą zawodową.

Podstawa przyznania odszkodowania przez ZUS

Kwestie przyznania przez ZUS jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy i choroby zawodowej regulują przepisy Ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym                          z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (dalej jako: Ustawa).

Jednorazowe odszkodowanie przysługuje:

•       Osobie objętej ubezpieczeniem wypadkowym, która doznała stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w wyniku wypadku przy pracy lub choroby zawodowej;

albo – w przypadku śmierci osoby uprawnionej

•       Członkom rodziny tj. 1) małżonkowi, 2) dzieciom, 3) rodzicom oraz 4) przyjętym na wychowanie i utrzymanie przed osiągnięciem pełnoletności wnukom, rodzeństwu oraz innym dzieciom przyjętym na wychowanie i utrzymanie w ramach rodziny zastępczej.

Postępowanie przed ZUS

Wniosek o odszkodowanie należy złożyć za pośrednictwem płatnika składek – z reguły będzie to nasz pracodawca. Wniosek o przyznanie przez ZUS jednorazowego odszkodowania należy złożyć po zakończeniu leczenia, ta by do ZUS trafiła kompletna dokumentacja medyczna. Poza samym wnioskiem należy złożyć również inne dokumenty tj. formularz zaświadczenia o stanie zdrowia OL-9 (do pobrania na stronie ZUS) wystawiony przez lekarza prowadzącego, szczegółową dokumentację medyczną, jeżeli w związku z wypadkiem przy pracy toczyło się postępowanie sądowe – prawomocny wyrok sądu, kompletną dokumentację powypadkową. W wypadku jeżeli z wnioskiem o przyznanie odszkodowania występuje członek rodziny to powinien on również doręczyć dodatkowe dokumenty tj. dokumenty dowodzące stopnia pokrewieństwa (m.in. akt urodzenia, akt małżeństwa), akt zgonu ubezpieczonego, czy dowody wskazujące na prowadzenie z ubezpieczonym wspólnego gospodarstwa domowego. Wniosek wraz z niezbędnymi załącznikami płatnik składek powinien przekazać do właściwej terenowej jednostki organizacyjnej ZUS.

Termin na przyznanie odszkodowania przez ZUS

Zgodnie z art. 15 Ustawy ZUS wydaje decyzję w przedmiocie przyznania jednorazowego odszkodowania w terminie 14 dniu od:

•       Otrzymania orzeczenia lekarza orzecznika lub komisji lekarskiej;
•       Wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

Należy przy tym pamiętać, że w praktyce postępowanie przed ZUS w przedmiocie przyznania odszkodowania trwa zazwyczaj dłużej niż 14 dni. ZUS musi dokonać szczegółowej analizy udostępnionych mu dokumentów, wyjaśnić wszelkie wątpliwości, umożliwić stronie postępowania zapoznanie się z zebranym materiałem dowodowym.

W wypadku gdy ZUS wyda decyzję w przedmiocie przyznania jednorazowego odszkodowania, to kwota takiego odszkodowania zostanie wypłacona w terminie 30 dni od wydania pozytywnej decyzji.

Odwołanie od decyzji ZUS

Jeżeli otrzymaliśmy decyzję w przedmiocie odmowy przyznania jednorazowego odszkodowania, nie należy się poddawać, gdyż Ustawodawca przewidział tryb odwoławczy od niekorzystnych decyzji. Od decyzji takiej przysługuje odwołanie do sądu powszechnego. Odwołanie powinno zostać wniesione za pośrednictwem jednostki organizacyjnej ZUS, która wydała zaskarżoną decyzję, w terminie jednego miesiąca od daty jej wydania. Odwołanie wnosi się do sądu rejonowego wydziału pracy i ubezpieczeń społecznych, właściwego miejscowo dla danej jednostki organizacyjnej. Wniesienie odwołania jest zwolnione od opłat.

Jakiej wysokości odszkodowanie przyzna ZUS

Kwestia wysokości odszkodowania przez ZUS jest regulowana przez Ministra Rodziny i Polityki Społecznej w drodze wydawanego corocznie obwieszczenia. Obecne stawki odszkodowania przyznanego przez ZUS reguluje Obwieszczenie Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 23 lutego 2022 r. w sprawie wysokości kwot jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej. Opisane w nim wysokości odszkodowania, które może przyznać ZUS obowiązują w okresie od 1 kwietnia 2022 r. do 31 marca 2023 r.

Poniżej przedstawiono tabelę bazującą na aktualnym na dzień sporządzenia artykułu obwieszczeniu:

Lp.	Kwota w PLN	Podstawa do wypłaty odszkodowania
1.	1 133,00 PLN	za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu (art. 12 ust. 1 Ustawy)
2.	1 133,00 PLN	za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu – z tytułu zwiększenia tego uszczerbku co najmniej o 10 punktów procentowych (art. 12 ust. 2 Ustawy)
3.	19 819,00 PLN	z tytułu orzeczenia całkowitej niezdolności do pracy oraz niezdolności do samodzielnej egzystencji ubezpieczonego (art. 12 ust. 3 Ustawy)
4.	19 819,00 PLN	z tytułu orzeczenia całkowitej niezdolności do pracy oraz niezdolności do samodzielnej egzystencji wskutek pogorszenia się stanu zdrowia rencisty (art. 12 ust. 4 Ustawy)
5.	101 926,00 PLN	jeżeli do jednorazowego odszkodowania jest uprawniony małżonek lub dziecko zmarłego ubezpieczonego lub rencisty (art. 14 ust. 1 pkt 1 Ustawy)
6.	50 963,00 PLN	jeżeli do jednorazowego odszkodowania jest uprawniony członek rodziny zmarłego ubezpieczonego lub rencisty inny niż małżonek lub dziecko (art. 14 ust. 1 pkt 2 Ustawy)
7.	101 926,00 PLN	jeżeli do jednorazowego odszkodowania są uprawnieni równocześnie małżonek i jedno lub więcej dzieci zmarłego ubezpieczonego lub rencisty, oraz 19 819,00 PLN z tytułu zwiększenia tego odszkodowania przysługującego na każde z tych dzieci (art. 14 ust. 2 pkt 1 Ustawy)
8.	101 926,00 PLN	jeżeli do jednorazowego odszkodowania jest uprawnionych równocześnie dwoje lub więcej dzieci zmarłego ubezpieczonego lub rencisty, oraz 19 819,00 PLN z tytułu zwiększenia tego odszkodowania przysługującego na drugie i każde następne dziecko (art. 14 ust. 2 pkt 2 Ustawy)
9.	19 819,00 PLN	jeżeli obok małżonka lub dzieci do jednorazowego odszkodowania są uprawnieni równocześnie inni członkowie rodziny zmarłego ubezpieczonego lub rencisty, każdemu z nich niezależnie od odszkodowania przysługującego małżonkowi lub dzieciom (art. 14 ust. 3 Ustawy)
10.	50 963,00 PLN	jeżeli do jednorazowego odszkodowania są uprawnieni tylko członkowie rodziny inni niż małżonek lub dzieci zmarłego ubezpieczonego lub rencisty, oraz 19 819,00 PLN z tytułu zwiększenia tego odszkodowania przysługującego na drugiego i każdego następnego uprawnionego (art. 14 ust. 4 Ustawy)

Centralny Port Komunikacyjny powstaje! W pierwszym etapie zaplanowanym na lata 2020-2023 zostaną wykonane prace przygotowawcze dla Portu Solidarność – nowego lotniska centralnego dla Polski – i sieci nowych linii kolejowych. Obszar wywłaszczany pod CPK to obecnie w dużej części tereny mieszkalne, jak też użytkowane rolniczo. Tereny te będą wywłaszczane, a właścicielom będzie przyznawane odszkodowanie. Proces wywłaszczenia pod Centralny Port Komunikacyjny i uzyskanie – co ważne – słusznego odszkodowania to proces skomplikowany.

Dlatego też warto powierzyć go profesjonalistom. Nasza kancelaria zajmuje się uzyskiwaniem odszkodowań w procesie wywłaszczeniowym pod Centralny Port Komunikacyjny. Pomagamy na każdy etapie sprawy uzyskania odszkodowania w związku z budową CPK.

Centralny Port Komunikacyjny – wywłaszczenie

Centralny Port Komunikacyjny ma ułatwić transport, obejmując budowę:

•   lotniska
•   węzłów kolejowych
•   węzłów drogowych
•   innych elementów np. linii elektroenergetycznych, sieci wodociągowej, infrastruktury wspierającej itd.

Lokalizacja Centralnego Portu Komunikacyjnego – obszar CPK ma objąć m.in. gminy Baranów, Teresin i Wiskitki, w tym miejscowości takie jak Szymanów, Pawłówek, Maurycew, Kaski, Skrzelew, Strumiany Górne, Strumiany Dolne, Regów, Gole, Stara Pułapina, Duninopol, Nowa Pułapina, Osiny, Stanisławów, Baranów, Drybus, Buszyce, Podoryszew, Nowy Oryszew, Janówek, Stary Drzewicz, Nowy Drzewicz. Częściowo obejmować będzie także gminy Grodzisk Mazowiecki i Jaktorów (pow. grodziski), Nowa Sucha (pow. sochaczewski), Błonie (pow. warszawski zachodni) oraz Radziejowice i Żyrardów.

Zgodnie z koncepcją CPK realizacja przedsięwzięć składających się komponent lotniskowy jest przewidziana do końca 2027 r. Realizacja przedsięwzięć inwestycyjnych składających się na komponent kolejowy ma nastąpić do końca 2034 r.

Centralny Port Komunikacyjny – odszkodowanie

Właściciele lub użytkownicy wieczyści nieruchomości, które zostaną wywłaszczone pod Centralny Port Komunikacyjny mogą domagać się odszkodowania. Odszkodowanie to może polegać na uzyskaniu w zamian nieruchomości zastępczej lub odszkodowaniu w formie pieniężnej.

W przypadku wyboru nieruchomości zastępczej przedstawione zostaną właścicielowi propozycje takich nieruchomości (co najmniej dwie). Warto je dokładnie przeanalizować pod kątem spełnienia naszych oczekiwać, wartości, stanu prawnego. Niekiedy bardziej opłacalne będzie bowiem uzyskanie odszkodowania pieniężnego. Wartość takiego odszkodowania wyliczana jest przez rzeczoznawcę majątkowego i powinna uwzględniać charakter nieruchomości, opierać się na cenach nieruchomości podobnych w okolicy. Najczęściej odszkodowanie takie jest wypłacane jednorazowo.

Wskazać należy, że jeśli w ciągu 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania nie uda się zawrzeć umowy przeniesienia prawa do nieruchomości zamiennej lub uzgodnić wysokości odszkodowania, ustalenie odszkodowania nastąpi wdrodze decyzji wydanej przez wojewodę.

Przeczytaj również: Centralny Port Komunikacyjny – kiedy powstanie?

Centralny Port Komunikacyjny – odszkodowanie – pomoc prawna – dlaczego warto?

Dlaczego warto skorzystać z pomocy prawnika w sprawach o odszkodowanie za tereny wywłaszczone pod Centralny Port Komunikacyjny?

•       profesjonalizm – zyskujecie Państwo pewność, że proces ten będzie przeprowadzony w sposób prawidłowy
•       terminy – złożenia pisma po terminie często niesie za sobą negatywne konsekwencje! Korzystając z obsługi prawnej nie trzeba się martwić, że coś zostanie złożone po terminie.
•       weryfikacja wyceny (operatu szacunkowego) – często wyceny są sporządzane w sposób „masowy”. Należy dokładnie przeanalizować taki operat, bowiem może to prowadzić do uzyskania wyższego odszkodowania! Mamy doświadczenie w tym zakresie, dlatego też często skutecznie udaje nam się uzyskiwać wyższe niż proponowane odszkodowanie.
•       proces negocjacyjny – właściwie poprowadzony proces negocjacyjny również może przyczynić się do większego odszkodowania lub uzyskania korzystniejszej nieruchomości zamiennej.

O pomoc prawną warto zwrócić się już na początku. Jeżeli wiemy, że nasza nieruchomość znajduje się na terenie planowanego CPK można już zacząć działać. Postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania z tytułu wywłaszczenia nieruchomości zostaje wszczęte z dniem doręczenia zawiadomienia o wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie CPK. Od tego dnia zaczynają płynąć terminy!

Centralny Port Komunikacyjny – czy można wywłaszczyć część nieruchomości?

Zdarza się, że wywłaszczeniu podlegać będzie nie cała a jedynie część naszej nieruchomości. Jeżeli nieruchomość jest duża często nie będzie to zbyt odczuwalne. Bywa jednak i tak, że po wywłaszczeniu zostaje nam mała część nieruchomości, której nie możemy użytkować i po prostu jest nam nieprzydatna. Na żądanie właściciela lub użytkownika wieczystego również i ta część tzw. „resztka” może podlegać wywłaszczeniu za stosownym odszkodowaniem. Trzeba jednak będzie wykazać, że pozostała część nieruchomości nie nadaje się do wykorzystywania w dotychczasowy sposób albo zgodnie z dotychczasowym przeznaczeniem.

Centralny Port Komunikacyjny – wycena nieruchomości – jak wysokie może być odszkodowanie?

Wartość każdej nieruchomości, która ma zostać wywłaszczona będzie określana przez rzeczoznawców majątkowych w oparciu o operaty szacunkowe. Często zadajecie nam Państwo pytania na jaką kwotę odszkodowania możecie liczyć. Niestety nie ma tu jednej odpowiedzi. Odpowiedź brzmi – to zależy. A zależy od wielu czynników m.in. tego jaki jest obszar nieruchomości, co się na niej znajduje, czy ma dostęp do drogi publicznej, czy na gruncie są ustanowione służebności i wiele innych.

Przede wszystkim warto dokładnie zapoznać się z takim operatem, gdyż zdarza się, że operaty zawierają błędy. Wycenę biegłego można podważyć wskazując na konkretne uchybienia np. błędy rachunkowe, źle zastosowane wzory, nieuwzględnienie wszystkich czynników mających wpływ na końcową wartość nieruchomości. Warto zatem taki operat dać do analizy prawnikowi, który się w tym specjalizuje. Wyceny są też często zaniżane. Nasza kancelaria pomaga na każdym etapie procesu wywłaszczeniowego. Skrupulatnie analizujemy wszystkie dokumenty w sprawie, tak aby uzyskać dla Państwa jak najwyższe odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość.  

Centralny Port Komunikacyjny – obsługa prawna

Nasza kancelaria oferuje kompleksową obsługę w całym procesie wywłaszczeniowym pod Centralny Port Komunikacyjny. Dążymy do tego, aby uzyskiwane przez właścicieli  lub użytkowników wieczystych odszkodowania były jak najwyższe.

Uczestniczymy w negocjacjach, sporządzamy pisma w sprawie, zarzuty do opinii, w razie potrzeby dokonujemy również oględzin nieruchomości. Spotykamy się z właścicielami nieruchomości m.in. na terenie gminy Baranów, Teresin i Wiskitki. Jesteśmy kancelarią, która podchodzi do każdej sprawy indywidualnie, działamy bez pośredników, dlatego też zyskujecie Państwo pewność, że nie zostaniecie pozostawieni sami sobie, a nasze zaangażowanie będzie stu procentowe.

Przed podjęciem się sprawy informujemy klienta o wysokości wynagrodzenia za świadczone usługi prawne. Co ważne przedstawiamy wszystkie koszty, zatem nie musicie się Państwo martwić, że w toku sprawy pojawią się jakieś nowe koszty. Działamy rzetelnie i skrupulatnie, bowiem zależy nam na zadowoleniu klienta.

Kancelaria Adwokacka Warszawa Północ

Dane osobowe dzielą się na dane osobowe zwykłe, czyli informacje służące do identyfikacji osoby fizycznej, np. imię i nazwisko, adres zamieszkania lub zameldowania, numer PESEL, numer telefonu oraz dane osobowe wrażliwe, które należą do sfery prywatnej i nie służą jako identyfikatory z wyjątkiem danych biometrycznych, np. pochodzenie rasowe lub etniczne, poglądy polityczne.

Dane osobowe wrażliwe – definicja oraz rodzaje

Dane wrażliwe to dane szczególnych kategorii, dla których przetwarzania wymaga się szczególnych środków ochrony, ponieważ dotyczą sfery prywatnej.

Do danych wrażliwych zaliczymy informacje ujawniające:

• pochodzenie rasowe czy etniczne,
• poglądy polityczne,
• przekonania religijne lub światopoglądowe,
• przynależność do związków zawodowych.
• dane genetyczne – niepowtarzalne informacje o fizjologii lub zdrowiu,
• dane biometryczne – odciski palców, tęczówka oka, owal twarzy, głos, kształt ucha, układ żył dłoni,
• dane dotyczące zdrowia – informacje o przebytych lub aktualnie leczonych chorobach, skłonność do zachorowania, alergie,
• dane dotyczące seksualności lub orientacji seksualnej.

Wrażliwe dane osobowe – sposób przetwarzania

Co do zasady zabrania się przetwarzania danych wrażliwych. Od tej reguły istnieją wyjątki. Wrażliwe dane osobowe można przetwarzać, jeżeli spełniony zostanie jeden z poniższych warunków:

• osoba, której dane dotyczą, wyraziła wyraźną zgodę na przetwarzanie tych danych osobowych w jednym lub kilku konkretnych celach,
• przetwarzanie jest niezbędne do wypełnienia obowiązków i wykonywania szczególnych praw przez administratora lub osobę, której dane dotyczą, w dziedzinie prawa pracy, zabezpieczenia społecznego i ochrony socjalnej,
• przetwarzanie jest niezbędne do ochrony żywotnych interesów osoby, której dane dotyczą, lub innej osoby fizycznej, a osoba, której dane dotyczą, jest fizycznie lub prawnie niezdolna do wyrażenia zgody,
• przetwarzania dokonuje się w ramach uprawnionej działalności prowadzonej z zachowaniem odpowiednich zabezpieczeń przez fundację, stowarzyszenie lub inny niezarobkowy podmiot o celach politycznych, światopoglądowych, religijnych lub związkowych, pod warunkiem że przetwarzanie dotyczy wyłącznie obecnych lub byłych  członków tego podmiotu lub osób utrzymujących z nim stałe kontakty w związku z jego celami oraz że dane osobowe nie są ujawniane poza tym podmiotem bez zgody osób, których dane dotyczą,
• przetwarzanie dotyczy danych osobowych w sposób oczywisty upublicznionych przez osobę, której dane dotyczą,
• przetwarzanie jest niezbędne do ustalenia, dochodzenia lub obrony roszczeń lub w ramach sprawowania wymiaru sprawiedliwości przez sądy,
• przetwarzanie jest niezbędne ze względów związanych z ważnym interesem publicznym,
• przetwarzanie jest niezbędne do celów profilaktyki zdrowotnej lub medycyny pracy, do oceny zdolności pracownika do pracy, diagnozy medycznej, zapewnienia opieki zdrowotnej lub zabezpieczenia społecznego, leczenia lub zarządzania systemami i usługami opieki zdrowotnej lub zabezpieczenia społecznego;
• przetwarzanie jest niezbędne ze względów związanych z interesem publicznym w dziedzinie zdrowia publicznego, takich jak ochrona przed poważnymi transgranicznymi zagrożeniami zdrowotnymi lub zapewnienie wysokich standardów jakości i bezpieczeństwa opieki zdrowotnej oraz produktów leczniczych lub wyrobów medycznych, które przewidują odpowiednie, konkretne środki ochrony praw i wolności osób, których dane dotyczą, w szczególności tajemnicę zawodową;
• przetwarzanie jest niezbędne do celów archiwalnych w interesie publicznym, do celów badań naukowych lub historycznych lub do celów statystycznych.

Ważną aspektem przetwarzania informacji wrażliwych w powyższych przypadkach jest okoliczność, że przetwarzanie:

• musi być proporcjonalne do wyznaczonego celu,
• nie może naruszać istoty prawa do ochrony danych,
• musi przewidywać odpowiednie, konkretne środki ochrony praw podstawowych i interesów osoby, której dane dotyczą.

W momencie, gdy przetwarzanie danych wrażliwych nie jest już konieczne, podmiot musi zaprzestać przetwarzania. W międzyczasie dane wrażliwe muszą być ściśle chronione przed nieuprawnionym dostępem. Złe wykorzystanie danych wrażliwych może w konsekwencji doprowadzić do dyskryminacji ze względu na pochodzenie rasowe lub etniczne, wyznanie religijne, orientację seksualną, przynależność do związków zawodowych, stan zdrowia, obciążenie genetyczne, poglądy polityczne, przekonania światopoglądowe i inne.

Kary za bezprawne przetwarzanie danych osobowych

Rozporządzenie RODO wyróżnia się dwie odmiany przestępstw bezprawnego przetwarzania danych osobowych:

• podmiot przetwarza dane, choć jest do niedopuszczalne,
• podmiot nie jest uprawniony do przetwarzania danych, ale i tak się tym zajmuje.

Takie przestępstwa dotyczące danych wrażliwych podlegają karze grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do lat 3.

Podstawa prawna:

1.   art. 9, 27 ust. 1, Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) z dnia 27 kwietnia 2016 r. (Dz. Urz. UE. L Nr 119, str. 1) (rozporządzenie RODO).
2.   art. 107 ustawy z dnia 10 maja 2018 r.  o ochronie danych osobowych  (Dz.U. z 2019 r. poz. 1781).

Na co dzień, świadcząc pracę coraz częściej spotykamy się z sytuacją, gdy pracodawca publikuje wizerunek swoich pracowników. Zdjęcie na stronie internetowej zakładu pracy, fotografia na identyfikatorze pracowniczym, czy film promujący zakład pracy, w którym udział biorą pracownicy. Niezależnie od formy publikacji wizerunku warto wiedzieć, jak szerokie są uprawnienia pracodawcy w tym zakresie oraz jakie środki ochrony przysługują pracownikowi, który nie zgadza się na publikowanie swojego wizerunku.

Wizerunek jako dane osobowe?

Pytaniem, na które warto sobie odpowiedzieć jest czy wizerunek człowieka, w szczególności pracownika, wchodzi w zakres danych osobowych, do których zastosowanie znajdą przepisy Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (dalej: Rozporządzenie)? Odpowiedź na tak postawione pytanie nie jest jednoznaczna. Przepisy rozporządzenia, a konkretnie art. 14 pkt 4 Rozporządzenia stanowi, że za „dane biometryczne”, do których stosuje się przepisy Rozporządzenia zalicza się m.in. wizerunek twarzy. Punkt 51 preambuły do Rozporządzenia wskazuje natomiast, że fotografie mogą zostać uznane za dane biometryczne tylko w przypadkach, gdy są przetwarzane specjalnymi metodami technicznymi, umożliwiającymi jednoznaczną identyfikację osoby fizycznej lub potwierdzenie jej tożsamości.

Prościej mówiąc jeżeli wizerunek pracownika wykorzystywany jest w taki sposób, że na podstawie fotografii, czy filmu można zidentyfikować jego tożsamość, to ma miejsce przetwarzanie jego danych osobowych.

Podstawa prawna publikowania wizerunku pracownika

Skoro ustaliliśmy już, że przetwarzanie danych osobowych w postaci wizerunku pracownika podlega przepisom Rozporządzenia, jeżeli w efekcie takiego działania możliwe jest rozpoznanie tożsamości pracownika, warto skupić się na tym w jaki sposób wizerunek pracownika może być publikowany legalnie. W większości wypadków do przetworzenia danych osobowych, w tym wizerunku pracownika, potrzebna będzie jego wyraźna zgoda. Warto pamiętać, że zgoda musi zostać udzielona świadomie, jednoznacznie i dobrowolnie. Pracodawca nie może więc przymusić pracownika, przykładowo do wyrażenia zgody na udostępnienie jego zdjęcia na stronie internetowej zakładu pracy. Co istotne, zgoda na publikację wizerunku może być przez pracownika w dowolnym momencie cofnięta, a pracownika nie mogą spotkać z tego tytułu żadne konsekwencje.

Od powyższej zasady przepisy Rozporządzenia wprowadzają jednak pewne wyjątki. Pracodawca może bowiem publikować wizerunek pracownika bez jego zgody, jeżeli uprawnienie takie wynika z innych przepisów powszechnie obowiązującego prawa. Klasycznym przykładem takiego odstępstwa mogą być przypadki pracowników zatrudnionych na stanowiskach, które wymagają posługiwania się identyfikatorami np. policjanci. W takim wypadku publikacja wizerunku pracownika związana jest z charakterem i rodzajem świadczonej przez niego pracy, a pracodawca nie musi występować o udzielenie zgody. Przykładowo profesjonalna klinika medycyny estetycznej musi szczególnie dbać o zgodę na publikację wizerunku swoich pacjentów.

Co zrobić jeżeli pracodawca nadużywa swoich uprawnień w zakresie publikowania wizerunku pracownika?

Powyżej omówiliśmy przypadki i podstawy umożliwiające pracodawcy przetwarzanie wizerunku pracownika. Jakie możliwości działania ma pracownik, jeżeli pracodawca przekracza swoje uprawnienia i publikuje wizerunek pracownika niezgodnie z przepisami prawa i wbrew jego woli?

Potencjalne konsekwencje dla pracodawcy mogą mieć istotny wymiar, w szczególności finansowy. Przede wszystkim za niezgodne z przepisami Rozporządzenia publikowanie wizerunku pracownik na pracodawcę może zostać nałożona administracyjna kara pieniężna w wysokości równej nawet 20 mln Euro lub 4% obrotu, w przypadku gdy administratorem danych osobowych jest przedsiębiorca.

Niezależnie pracownik, który na skutek bezprawnego publikowania jego wizerunku poniósł szkodę, może wystąpić do sądu o odszkodowanie na podstawie art. 82 Rozporządzenia. W takim wypadku pracownik będzie musiał wykazać przed sądem, że publikacja wizerunku bez jego zgody i wbrew przepisom prawa doprowadziła go do szkody, jak również wskazać wysokość poniesionej szkody.

PUBLIKACJA WIZERUNKU PRACOWNIKA – naruszenie dóbr osobistych

Nie tylko przepisy Rozporządzenia znajdą zastosowanie w dochodzeniu roszczeń w związku z niezgodną z prawem publikacją wizerunku pracownika. Poszkodowany pracownik może również skierować przeciwko pracodawcy pozew do sądu z tytułu naruszenia dóbr osobistych na podstawie art. 23 KC. Przepis ten wylicza przykładowy katalog dóbr osobistych człowieka podlegających ochronie prawnej, wśród których znaleźć możemy również wizerunek. Wizerunek, który został wymieniony w art. 23 KC. jako jedno z dóbr osobistych człowieka, oznacza podobiznę człowieka utrwaloną jako portret, fotografia lub w innej postaci (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 października 2009 r. III CSK 39/09). Przepis art. 24 KC wymienia z kolei możliwe działania pracownika, mające na celu zaprzestanie nielegalnego przetwarzania jego wizerunku. Zgodnie ze wskazanym przepisem pracownik, który nie zgadza się z publikacją jego wizerunku może:

•       żądać zaniechania dalszego publikowania swojego wizerunku;
•       domagać się złożenia przez pracodawcę stosownego oświadczenia (przeprosin) w związku z bezprawną publikacją wizerunku;
•       dochodzić zapłaty zadośćuczynienia za poniesioną z tytułu publikacji krzywdę lub też zapłaty określonej kwoty na wskazany cel społeczny;
•       w wypadku poniesienia szkody majątkowej – odszkodowania za powstałą szkodę.

Podsumowanie

Podsumowując, wizerunek pracownika podlega co do zasady ochronie prawnej. Oznacza to, że pracodawca nie może w sposób dowolny, bezpodstawnie publikować wizerunku swoich pracowników. W znakomitej większości wypadków pracodawca, przed publikacją wizerunku, będzie musiał uzyskać zgodę swojego pracownika. W niektórych przypadkach, związanych z rodzajem wykonywanej pracy, zgoda taka zastępowana będzie przepisami prawa, wprost wskazującymi podstawę do publikowania wizerunku pracownika. Nawet w takim wypadku pracodawca musi pamiętać, że publikacja wizerunku pracownika nie może wykraczać poza minimum niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na pracodawcy jako administratorze danych osobowych. W wypadku publikowania wizerunku pracownika bez jego zgody i podstawy prawnej, ma on szereg możliwości ochrony przysługujących mu praw i roszczeń z tytułu negatywnych skutków takiego działania. Należy mieć przy tym w pamięci, że z uwagi na niejednokrotnie skomplikowany charakter spraw sądowych związanych z przetwarzaniem danych osobowych i ochroną dóbr osobistych, przed wszczęciem postępowania warto zasięgnąć porady profesjonalisty.

 

 

Przetwarzanie danych osobowych  oznacza szereg różnych operacji wykonywanych na danych osobowych w sposób zautomatyzowany lub ręczny. Obejmuje takie działania jak zbieranie, utrwalanie, organizowanie, porządkowanie, przechowywanie, adaptowanie lub modyfikowanie, pobieranie, przeglądanie, wykorzystywanie, ujawnianie poprzez przesłanie, rozpowszechnianie lub innego rodzaju udostępnianie, dopasowywanie lub łączenie, ograniczanie, usuwanie lub niszczenie danych osobowych.

Wielokrotnie dokonując zakupów w sklepach internetowych zaznaczamy check box (okienko zgody) wyrażając zgodę na przesyłanie informacji handlowych, często wyrażoną dla kilku różnych firm. Nie czytając dokładnie klauzul informacyjnych – nie mamy wiedzy czy dany przedsiębiorca zobowiązany do ochrony danych osobowych udostępnia je na podstawie naszej zgody, innej podstawy prawnej czy całkowicie bezprawnie.

W jakich przypadkach przetwarzanie danych osobowych bez zgody jest dopuszczalne?

Zgoda osoby, która udostępnia swoje dane osobowe nie jest jedyną podstawą ich przetwarzania, w tym ujawnienia danych osobowych. Dane osobowe mogą być również przetwarzane w sytuacji, gdy:

• jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa,
• dochodzi do realizacji umowy, gdy osoba, której dane dotyczą, jest stroną umowy lub gdy jest to niezbędne do podjęcia działań przed zawarciem umowy na żądanie osoby, której dane dotyczą,
• jeśli jest to niezbędne do wykonania określonych prawem zadań realizowanych dla dobra publicznego,
• jest to niezbędne dla wypełnienia prawnie usprawiedliwionych celów realizowanych przez administratorów danych albo odbiorców danych, a przetwarzanie nie narusza praw i wolności osoby, której dane dotyczą,
• jest to niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze,
• jest to niezbędne do ochrony żywotnych interesów osoby, której dane dotyczą, lub innej osoby fizycznej.

Co zrobić w sytuacji ujawnienia danych osobowych bez zgody?

W sytuacji, gdy rozpowszechnienia danych osobowych dokonał przedsiębiorca, w pierwszej kolejności należy na adres e-mail, adres siedziby lub adres wskazany jako korespondencyjny wysłać zapytanie o zakres przetwarzanych danych, podstawy prawne przetwarzania oraz prośbę dotyczącą usunięcia danych. Na odpowiedź nie powinno się czekać dłużej niż 30 dni. W uzasadnionych przypadkach czas ten może ulec wydłużeniu o czym musimy zostać poinformowani.

W przypadku braku odpowiedzi, bądź odpowiedzi, z którą się nie zgadzamy, kolejnym krokiem jest złożenie zawiadomienia w postaci skargi do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych. Zawiadomienie można wysłać w formie listowej lub wiadomości e-mail.  Wszczęcie postępowania administracyjnego może zakończyć się nałożeniem na przedsiębiorcę kary administracyjnej w wysokości do 20 mln euro lub do 4% całkowitego rocznego obrotu światowego.

Jeżeli ujawnienie danych osobowych doprowadziło do straty finansowej, wizerunkowej, oprócz postępowania administracyjnego, możemy dochodzić odszkodowania czy zadośćuczynienia na drodze postępowania cywilnego.

Kary za udostępnienie danych osobowych bez zgody

Rozporządzenie RODO wyróżnia się dwie odmiany przestępstw bezprawnego przetwarzania danych osobowych:

• podmiot przetwarza dane, choć jest do niedopuszczalne,
• podmiot nie jest uprawniony do przetwarzania danych, ale i tak się tym zajmuje.

Przestępstwo bezprawnego przetwarzania danych osobowych podlegają karze grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do lat 2. W przypadku gdy przestępstwo dotyczy danych wrażliwych, osoba udostępniająca dane osobowe bez zgody, podlega karze grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do lat 3.

Podstawa prawna:

1. art. 4 pkt 2, 6, 83 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) z dnia 27 kwietnia 2016 r. (Dz. Urz. UE. L Nr 119, str. 1) (rozporządzenie RODO).
2. art. 107 ustawy z dnia 10 maja 2018 r.  o ochronie danych osobowych  (Dz.U. z 2019 r. poz. 1781).

W codziennym życiu przedsiębiorcy zdarzają się sytuacje, w których dochodzi do wycieku danych osobowych przez niego przetwarzanych. Zgodnie z rozporządzeniem RODO, jeżeli naruszenie ochrony danych osobowych może powodować wysokie ryzyko naruszenia praw lub wolności osób fizycznych, administrator bez zbędnej zwłoki powiadamia osobę, której dane dotyczą, o takim naruszeniu.

W jakiej formie należy powiadomić o naruszeniu?

Podkreślić należy, że obowiązek informowania o wycieku i innych naruszeniach ochrony danych osobowych nie ma ustalonej konkretnej formy. Informacja o wycieku danych powinna być przekazana jasnym i prostym językiem opisującym elementy związane z naruszeniem, takie jak:

• charakter i rodzaj naruszenia ochrony danych osobowych,
• imię, nazwisko oraz dane kontaktowe inspektora ochrony danych lub danych innej osoby, od której można uzyskać więcej informacji,
• możliwe konsekwencje naruszenia ochrony danych osobowych dla osób, których dane ujawniono,
• zastosowane lub proponowane środki przez administratora w celu zaradzenia naruszeniu ochrony danych osobowych, w tym w stosownych przypadkach środkach w celu zminimalizowania jego ewentualnych negatywnych skutków.

Obowiązek notyfikacyjny – ile mamy czasu?

Zgodnie z rozporządzeniem RODO, osoby, których dane dotyczą powinny zostać zawiadomione o zdarzeniu bez zbędnej zwłoki, to znaczy tak szybko jak będzie to możliwe. Wykonanie obowiązku informowania o wycieku i innych naruszeniach ochrony danych osobowych poprzez zgłoszenie organowi nadzorczemu, powinno się odbyć w terminie 72 godzin. Z kolei czas wykonania obowiązku informowania o wycieku i innych naruszeniach ochrony danych osobowych poprzez zawiadomienie osób, których dane dotyczą, nie został określony.

Poinformowanie osób, których dane uległy wyciekowi lub innemu naruszeniu ochrony, powinno być dokonywane w uzgodnieniu z organem nadzorczym. W praktyce bowiem administratorzy w pierwszej kolejności zgłaszają naruszenie organowi nadzorczemu. Ten z kolei może:

• zażądać zawiadomienia osób – z uwagi na prawdopodobieństwo, że naruszenie ochrony danych osobowych spowoduje wysokie ryzyko;
• stwierdzić, że został spełniony jeden z warunków, kiedy administrator może odstąpić od zawiadamiania osób o naruszeniu.

Zaznaczyć należy, że mogą zdarzyć się sytuacje, kiedy zawiadomienie osób może nastąpić przed zgłoszeniem naruszenia organowi, np. gdy szkoda dla osób fizycznych może wystąpić od razu.

Obowiązek informowania o wycieku danych – kiedy nie musi zostać spełniony?

Dopuszczalne są przypadki,  w których administrator nie musi informować osób o powstałym naruszeniu, takie jak:

• zastosowanie odpowiednich środków ochrony danych, np. szyfrowanie wiadomości e-mail, baz danych;
• zastosowanie następczych środków eliminujących prawdopodobieństwo wysokiego ryzyka naruszenia praw lub wolności osoby, której dane dotyczą;
• wymagałoby ono niewspółmiernie dużego wysiłku. W takim przypadku wydany zostaje publiczny komunikat lub zastosowany zostaje podobny środek, za pomocą którego osoby, których dane dotyczą, zostają poinformowane w równie skuteczny sposób.

Konsekwencje niedopełnienia obowiązku notyfikacyjnego

Niezawiadomienie osoby, której dane dotyczą o wycieku i innych naruszeniach ochrony danych osobowych, powodującym dla niej wysokie ryzyko naruszenia praw lub wolności może być podstawą do nałożenia na administratora kary pieniężnej w wysokości do 10 mln euro lub do 2% całkowitego rocznego obrotu światowego – w przypadku przedsiębiorstwa.

Podstawa prawna: art. 33, 34, 83 ust. 4 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) z dnia 27 kwietnia 2016 r. (Dz. Urz. UE. L Nr 119, str. 1) (rozporządzenie RODO).

Jeżeli doznałeś wypadku w sklepie (supermarkecie) wskutek zaniedbań pracownika lub właściciela możesz domagać się stosowanego odszkodowania. Wypadki, jakie zdarzają się w sklepach to najczęściej upadki na śliskiej powierzchni, uderzenie przez drzwi ruchome czy wypadki na parkingu. Również i w przypadku gdy wypadek miał miejsce w centrum handlowym czy restauracji możliwe jest uzyskanie odszkodowania.

Od kogo ubiegać się o odszkodowanie po wypadku w sklepie?

Odpowiedzialność za urazy, powstałe na skutek nienależytego dopełnienie obowiązków spoczywa na właścicielu lub najemcy powierzchni usługowej.  Do dochodzenia odszkodowania konieczne jest wykazanie odpowiedzialności wymienionych podmiotów, to znaczy udowodnienie, że doznało się szkody i miała ona związek z działaniem lub zaniechaniem pracownika lub właściciela sklepu. Na przykład brak było tabliczki z oznaczeniem śliskiej podłogi lub była ona postawiona w nieodpowiednim miejscu.

Punkty usługowe w większości przypadków posiadają ubezpieczenie OC, dlatego poszkodowany swoje roszczenia powinien skierować do Towarzystwa Ubezpieczeniowego, a nie bezpośrednio do właściciela. Ważne, aby zgłaszając swoją szkodę do ubezpieczyciela dokładnie ją opisać i udokumentować.

Wypadek w sklepie co zrobić?

Przede wszystkim musisz zadbać o to, aby właściwie udokumentować swoją szkodę i zdarzenie. Aby wykazać, że wina za zdarzenie spoczywa na właścicielu (pracowniku) warto zwrócić się o zabezpieczenie monitoringu, zrobić zdjęcia z miejsca zdarzenia bądź zeznaniami świadków wykazać winę. Nawet jeżeli część winy spoczywała na kliencie można domagać się odszkodowania. Należy także gromadzić dokumentację medyczną, która będzie świadczyła o doznanych obrażeniach i związanych z tym dolegliwościach. Im lepiej udokumentujemy zdarzenie i szkodę tym większa szansa na to, że ubezpieczyciel wypłaci odszkodowanie. Warto w tym zakresie skorzystać z pomocy prawnej, bowiem od prawidłowego skonstruowania pisma do ubezpieczyciela może zależeć jego powodzenie. W przypadku odmowy wypłaty odszkodowania za wypadek w sklepie przez ubezpieczyciela można dochodzić swoich racji na drodze sądowej.

Wypadek w sklepie – wysokość odszkodowania

Jednym z najczęściej zadawanych pytań jest właśnie kwestia finansowa – ile można dostać za wypadek w sklepie? Na to pytanie nie można udzielić jednak jednej odpowiedzi, gdyż wysokość odszkodowania zależy m.in. od rozmiaru szkody. Przykładowo inną kwotę dostanie poszkodowany, który wskutek upadku doznał stłuczenia ręki a inną poszkodowany, który złamał nogę i nie może wykonywać przez długi okres pracy zarobkowej. Domagać możemy się:

•       zadośćuczynienia – za ból i cierpienie
•       zwrotu kosztów poniesionych w związku z leczeniem – np. wizyty u lekarzy, leki, koszty dojazdów
•       utraconego zarobku
•       zwrotu kosztów opieki, jaką musieli sprawować nad nami bliscy

Każdy z tych elementów należy szczegółowo sprecyzować i wykazać. Koszty takie jak np. wizyty u lekarza dobrze, aby dodatkowo były potwierdzone np. fakturami. W zależności od sprawy kwoty zadośćuczynienia i odszkodowania sięgać mogą nawet kilkudziesięciu tysięcy złotych.

Nasza kancelaria świadczy pomoc związaną z uzyskiwaniem stosownych odszkodowań – pomaga zgromadzić niezbędne dokumenty (co wbrew pozorom nie jest takie łatwe, gdyż właściciele sklepów zazwyczaj nie są chętni do współpracy), napisać pismo do ubezpieczyciela i prowadzić z nim negocjacje, a także sporządzić pozew i prowadzić sprawę sądową. 

 Rolnicy, którzy doznali wypadku przy pracy mogą ubiegać się o odszkodowanie. Wypadki w rolnictwie są zazwyczaj związane z upadkami, obsługą maszyn rolniczych czy też opieką nad zwierzętami hodowlanymi. Komu i kiedy dokładnie przysługuje odszkodowanie za wypadek w rolnictwie?

 Komu przysługuje odszkodowanie za wypadek w rolnictwie?

Jednorazowe odszkodowanie przysługuje:

•       ubezpieczonemu (rolnikowi, domownikowi, pomocnikowi rolnika), który doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku przy pracy rolniczej lub rolniczej choroby zawodowej,
•       członkom rodziny ubezpieczonego, który zmarł wskutek wypadku przy pracy rolniczej lub rolniczej choroby zawodowej.

Należy wskazać, że jednorazowe odszkodowanie nie należy się, gdy wypadek był spowodowany umyślnie albo wskutek rażącego niedbalstwa lub będąc w stanie nietrzeźwości, lub będąc pod wpływem środków odurzających sam w znacznym stopniu przyczynił się do wypadku. Należy podkreślić zatem, że samo bycie pod wpływem alkoholu w czasie wypadku nie przekreśla szans na uzyskanie odszkodowania. Ocenie podlegać będzie bowiem przyczynienie się do zaistniałego wypadku.

Wypadek w rolnictwie – przesłanki

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników za wypadek przy pracy rolniczej uważa się:

1.     nagłe zdarzenie
2.     wywołane przyczyną zewnętrzną
3.     które nastąpiło podczas wykonywania czynności związanych z prowadzeniem działalności rolniczej albo pozostających w związku z wykonywaniem tych czynności:

• na terenie gospodarstwa rolnego, które ubezpieczony prowadzi lub w którym stale pracuje, albo na terenie gospodarstwa domowego bezpośrednio związanego z tym gospodarstwem rolnym, lub
• w drodze ubezpieczonego z mieszkania do gospodarstwa rolnego, albo w drodze powrotnej, lub
• podczas wykonywania poza terenem gospodarstwa rolnego zwykłych czynności związanych z prowadzeniem działalności rolniczej lub w związku z wykonywaniem tych czynności, lub
• w drodze do miejsca wykonywania czynności, o których mowa w pkt 3 albo w drodze powrotnej.

Wypadek w rolnictwie – co dalej?

Jeśli zdarzy się wypadek przy pracy rolniczej, należy go zgłosić do najbliższej placówki KRUS bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia jego zaistnienia. Zgłosić wypadek w rolnictwie można zarówno ustnie jak i pisemnie. Pisemna forma jest o tyle lepsza, że możemy szczegółowo opisać wszystkie okoliczności wypadku i jego skutki. Zgłoszenia wypadku w rolnictwie może dokonać nie tylko poszkodowany, ale też inna osoba.

Po przyjęciu zgłoszenia Kasa ustala jakiemu ubezpieczeniu podlegał poszkodowany.  Jeśli poszkodowany podlegał ubezpieczeniu wypadkowemu, chorobowemu i macierzyńskiemu w dniu zaistnienia wypadku niezwłocznie wszczyna postępowanie dowodowe w celu wyjaśnienia okoliczności i przyczyn wypadku. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego ustalającego okoliczności i przyczyny wypadku Kasa sporządza protokół powypadkowy.  Do protokołu powypadkowego poszkodowany lub uprawniony członek rodziny może w terminie 7 dni od otrzymania protokołu powypadkowego, zgłosić na piśmie uwagi i zastrzeżenia. Protokół powypadkowy stanowi podstawę do uznania bądź nie uznania wypadku za wypadek przy pracy rolniczej i tym samym wypłaty odszkodowania.

Warto pamiętać, że odszkodowanie za wypadek w rolnictwie z KRUS jest co do zasady świadczeniem jednorazowym. Jeżeli jednak w skutek wypadku poszkodowany stał się całkowicie niezdolny do pracy, rolnikowi przysługuje renta z KRUS, o ile w czasie wypadku podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentownemu.

Wypadek w rolnictwie – zaufaj kancelarii z doświadczeniem

Przygotowanie odpowiedniej dokumentacji zwiększa szanse przyznania odszkodowania i jego wyższej wysokości. Postępowanie powypadkowe przed KRUS niejednokrotnie nastarcza wielu problemów. Pomagamy w całym procesie dotyczącym uzyskania odszkodowania za wypadek na wsi. Polecenie sprawy profesjonalistom przede wszystkim daje pewność, że wszystkie formalności, a przede wszystkim terminy zostaną zachowane.